Rezydencja artystyczna Annie Ebrel i Moniki Kuś – „Bretońskie i polskie śpiewy kobiece. Tak odległe, a tak bliskie”

25-27.11. Dom Bretanii

Annie Ebrel. fot. Gwenael Saliou

Annie Ebrel. fot. Gwenael Saliou

Rezydencja artystyczna Annie Ebrel (Bretania) i Moniki Kuś (Poznań) w ramach projektu „Bretońskie i polskie śpiewy kobiece. Tak odległe, a tak bliskie”

Spotkanie przed wielu laty Annie Ebrel, charyzmatycznej śpiewaczki bretońskiej z poznańską śpiewaczką i skrzypaczką Moniką Kuś zainspirowało artystki do stworzenia przestrzeni dla spotkania ich rodzimych tradycji śpiewu – bretońskiej i polskiej, dwóch odrębnych muzycznych światów, oraz do szukania wspólnych wątków w bretońskich i polskich pieśniach śpiewanych przez kobiety i o kobietach. Okazuje się, że te z pozoru odległe tradycje śpiewacze i muzyczne spotykają się na wielu gruntach: społecznym, obrzędowym, tematycznym… Polskie kołysanki, weselne pieśni obrzędowe, pieśni miłosne, ballady, przyśpiewki będą dialogować z bretońskimi kołysankami, gwerzami („lamentami”) czy pieśniami obrzędowymi a nawet tanecznymi. Annie Ebrel i Monika Kuś to śpiewaczki obdarzone wyrazistymi głosami,  ich śpiew dąży do wyrażenia  prostoty i wewnętrznej siły bliskiej wiejskiej manierze śpiewaczej a jednocześnie pełen jest subtelności.

Efekt pracy śpiewaczek nad poszukiwaniem wspólnych elementów w pieśniach polskich i bretońskich podczas rezydencji artystycznej w Poznaniu zostanie zaprezentowany na kameralnym koncercie w Domu Bretanii 27 listopada, który będzie można obejrzeć online (tylko na żywo!) na stronie Domu Bretanii na Facebooku.

Śpiewaczkom zaakompaniuje na gitarze Dariusz Brodowski.

Oglądaj transmisję koncertu na żywo (sobota 27.11., g.18.00)

Monika Kuś fot. Katarzyna Goździewska - Emocjonalna

Monika Kuś fot. Katarzyna Goździewska – Emocjonalna

Annie Ebrel (Bretania) – śpiewaczka bretońskojęzyczna. Współpracowała z wieloma wybitnymi muzykami, m.in. włoskim kontrabasistą Ricardo del Fra, rodzeństwem Chemirani z Iranu czy z takimi bretońskimi artystami jak Jacky Molard, Erik Marchand, Nolùen Le Buhé, Marthe Vassallo, Jacques Pellen, Jean-Luc  Thomas, duo Hamon-Martin czy Ronan Pellen. Jej śpiew jest bardzo zakorzeniony w tradycji bretońskiej, ale artystka wielokrotnie szukała inspiracji zewnętrznych (jazz, muzyka perska, norweska, śródziemnomorska, a także tybetańska, malijska czy kolumbijska…). Jej ostatni projekt pt. „Lellig” podąża śladami bretońskiej poetki ludowej Anjeli Duval. Była gościem Domu Bretanii w Poznaniu w latach 1999 i 2019. Podczas swojego drugiego  koncertu w naszym mieście wystąpiła z zespołem Compagne Rassegna z Marsylii. 

Monika Kuś (Poznań) – z urodzenia makowianka, zbiera i wykonuje tradycyjne pieśni polskie. Od dekady współpracuje z Domem Tańca Poznań. Stworzyła  kobiece zespoły Wolne Obroty i Sad Gra wykonujące muzykę ziemi łowickiej, współtworzyła kolektyw Przodki zajmujący się muzyką wschodniego pogranicza Wielkopolski.  W przeszłości śpiewała w duecie z Grażyną Olszaniec pieśni bretońskie w tradycyjnej technice śpiewu naprzemiennego kan ha diskan