Jacques Villeglé – drugie życie plakatu

16.09. (czwartek) g. 18.00 – Dom BretaniiJV

„Jacques Villeglé – drugie życie plakatu” – wykład Anny Grabowskiej-Konwent, kustoszki Galerii Plakatu i Designu Muzeum Narodowego w Poznaniu

Jacques Villeglé (ur. 1926) – artysta, dla którego plakat pojawiający się na ulicach był jednocześnie dokumentem epoki jak i materią do tworzenia własnych prac. Jako aktywny uczestnik ruchu artystycznego Nowy Realizm (Nouveau Réalisme), powołanego  przez znanego francuskiego krytyka Pierre’a Restany’ego w końcu lat 50. XX wieku, współtworzył ważną historię współczesnej sztuki. Jego prace z podartych plakatów przekraczają granice sztuk, krążąc pomiędzy obiektem gotowym, rodem z pop-artu, kolażem w duchu dadaistycznym i happeningiem. Ten konglomerat materii i ekspresji nadal inspiruje.

 

Wykład towarzyszący wystawie fotografii François Poivreta pt. „Kim Pan jest, Panie Villeglé?

 

09.09. – 15.10.2021P5-3_jacques villeglé issy les moulineaux paris 28 janvier 1991

François Poivret – wystawa fotografii

„Kim Pan jest, Panie Villeglé?”

 09.09. (czwartek) g. 18.00 – wernisaż

Wystawa przybliży postać Jacques’a Villeglé, jednego z najbardziej cenionych francuskich artystów współczesnych, znajdującego inspirację na ulicach Paryża.

Jacques Villeglé, ur. w 1926 roku w Quimper (Bretania), dzisiaj 95-letni, wciąż aktywny i inspirujący twórca, z zawodu architekt. Twórca i czołowy przedstawiciel afiszyzmu, współtwórca ruchu artystycznego Nowy Realizm (1960), autor alfabetu socio-politycznego (1969), inspirowanego znajdowanymi wśród tagów ulicznych znakami graficznymi – symbolami subkultur. Jest jedynym żyjącym artystą francuskim, którego twórczość prezentowana jest w nowojorskim MoMa.

Na fali dyskusji o sztuce abstrakcyjnej, jaka miała miejsce po drugiej wojnie światowej, Villeglé znalazł dla siebie osobne miejsce, tworząc nowy nurt artystyczny – afiszyzm.  Odrzucił malarstwo, tworząc kompozycje z pozyskiwanych na ulicy zniszczonych plakatów, które wykorzystywał jako wielowarstwowe tworzywo, kadrując je wg uznania, zamykając w ramy i podpisując nazwą ulicy, na której je znalazł. Tym samym zminimalizował swoją rolę autora, mówiąc, że jest to dzieło un lacéré anonyme (anonimowego „zdzieracza”). „Zabierając się za plakat, zabieram się za historię”, deklaruje Villeglé twierdząc, że „ściany ulic są gadatliwe”. Jego abstrakcyjne kompozycje z podartych przez czas i ludzi plakatów, na których widać strzępy wielu warstw przekazu, w tym domalowywane elementy, są materializacją prawa do głosu dla bezimiennych, ludzi ulicy oraz świadectwem nastrojów, wydarzeń i mody swoich czasów. Ulica stała się pracownią artysty, na niej znajdował środki do swej artystycznej wypowiedzi. Villeglé od 1949 do 2000 roku pozyskiwał  plakaty, od typograficznych, charakterystycznych dla lat czterdziestych, po ilustrowane, często reklamowe, czasem wyborcze, ale też artystyczne czy społeczne, odklejając je, jak mówi, gestem złodzieja, szybko i sprawnie. Villeglé twierdzi, że nie tworzy, lecz kradnie istniejącą już materię (gra słów décollage – odklejanie, afiszyści-dekolażyści vs kolaż od collage – dosł. sklejanie). W dziełach Villeglé z miejskiego chaosu wyłania się piękno ukryte w zadrukowanych warstwach papieru, które, odpowiednio zestawione, tworzą oryginalne kompozycje.

Jacques Villeglé uważa się za outsidera w stosunku do twórców sztuki figuratywnej czy abstrakcyjnej.  Jak mówi: „Dla mnie artysta to ktoś, kto wnosi coś nowego, wcześniej niespotykanego”. Swoje dzieła definiuje jako „podarte obrazy”, nawiązując do definicji Maurice’a Denisa obrazu (malarskiego) jako „płaskiej powierzchni pokrytej motywami pionowymi, poziomymi oraz kolorami”.

Jacques Villeglé miał ok. 200 indywidualnych wystaw na całym świecie, m.in. w: Centrum Pompidou w Paryżu (2008), MAC w Marsylii (2012), MoMa w Nowym Jorku (2013), w galerii Modernism w San Francisco (2016). Przez blisko 30 lat w jego projektach artystycznych realizowanych na wszystkich kontynentach  Jacques’owi Villeglé towarzyszył fotograf z Rennes François Poivret.

P20-1_jacques villeglé & françois poivret new york mai 2011François Poivret pracuje od 1985 roku jako fotograf niezależny, specjalizujący się w fotografii dzieł sztuki i artystów na zlecenie magazynów o sztuce, galerii i muzeów. Jest autorem portretów wielu wybitnych artystów, m.in. Josepha Beuysa, Romana Opałki, Antonia Saury czy Jacques’a Villeglé, któremu poświęcił dwie publikacje: w 1990 roku ukazał się album „Jacques Villeglé. Le Promeneur ” (J. Villeglé, Spacerowicz) z 17 czarno-białymi portretami artysty spacerującego ulicami Paryża, a w 2013 roku wybór 50 fotografii Villeglé w paryskim wydawnictwie artystycznym Filigranes.

***

W Domu Bretanii zaprezentujemy 24 zdjęcia wykonane przez François Poivreta, przedstawiające Jacques’a Villeglé w nieodłącznym kapeluszu, który dokonuje na ulicach karkołomnych wyczynów, by pozyskać tworzywo do swych prac wykorzystujących zniszczone plakaty uliczne oraz artystę w czasie podróży zagranicznych. Są to zdjęcia na pograniczu portretu i fotografii ulicznej.

Francois Poivret będzie gościem wernisażu i przedstawi  swój dorobek zawodowy, koncentrując się na swej blisko 30-letniej  współpracy z J. Villeglé.

Wystawa czynna do 15.10 od poniedziałku do piątku w godzinach 12- 17.00. Wstęp wolny.

Wydarzenie jest wpisane w program XXXI Dni Kultury Francuskiej i Frankofonii poświęcone paryskim ulicom.